Moorslede

Immaterieel erfgoed gaat over gewoontes, kennis en praktijken van vandaag die mensen gekregen hebben van vroeger en doorgeven aan toekomstige generaties. Het gaat vooral over verhalen die overgedragen worden.

Alle informatie over het immaterieel erfgoed van Moorslede en Dadizele bevindt zich bij de Heemkundige Kringen en hun publicaties.

In Moorslede leven vooral verhalen over volgende onderwerpen:

WOI

Heel wat inwoners van Moorslede vluchtten tijdens WOI naar Normandië, meer bepaald naar Cany-Barville.
Zij vluchtten naar Cany-Barville omdat er al handel (vooral vlashandel) gedreven werd met mensen uit deze gemeente, er ook veel seizoensarbeiders van Moorslede gingen werken in Cany in de bietenteelt en omdat de kasteelheer van Dadizele (die vele gronden bezat in Moorslede) ook kasteelheer was in Cany.

Een aantal Moorsleedse families hebben er een nieuw onderkomen gevonden en zijn nooit teruggekeerd naar Moorslede.

Uit dank voor de gastvrijheid en om de contacten met de gevluchte families terug op te nemen, nodigde de gemeente Moorslede de bestuursleden van het dorp uit. Op zondag 30 november 2008 ging het college van Cany-Barville op deze uitnodiging in en kwam op bezoek.

Dit bezoek bleef nazinderen en begin juli 2009 werd binnen de cultuurraad een aparte werkgroep opgericht om de verbroedering tussen Moorslede en de Franse gemeente te versterken en het bezoek van een Moorsleedse delegatie aan de gemeente te organiseren.

Zondag 25 april 2010 ging het gemeentebestuur van Moorslede dan weer op bezoeke naar Cany-Barville. wVergezeld door enkele bestuursleden van de Heemkundige Kring van Moorslede trok het gemeentebestuur naar Cany-Barville die voor de gelegenheid een bijeenkomst had belegd met de afstammelingen van de Moorsleedse families die in Cany-Barville een onderkomen hebben gevonden.

Vlas

Moorslede heeft een rijke geschiedenis wat vlasindustrie betreft. Momenteel verwerkt firma Demeyere in de Breulstraat nog steeds vlas. In 2017 stond Open Monumentendag in het teken van vlas.

Asten

Tegenwoordig wordt Wervik in één adem genoemd bij de West-Vlaamse en Belgische tabaksteelt, maar het was ooit anders. Ook Moorslede speelde een hele belangrijke rol. 

De bloeiende teelt van tabak en cichorei van weleer is nog altijd te zien. Daarvan getuigen nu een 40-tal tabaksasten en 6 cichoreiasten in het landschap. Drie bedrijven zijn nog in werking, waaronder twee tabakstelers en het bedrijf Landuyt in de Stationsstraat, dat op het gebied van het drogen van cichoreibonen een wereldspeler is. Het is de tweede grootste producent van Europa.

Na 1800 en tot na de Eerste Wereldoorlog waren er tot 150 telers en asten in Moorslede. Een enorm aantal voor een kleine gemeente, al was het grondgebied Moorslede toen nog groter. De overgebleven asten, waar tabak en cichorei gedroogd worden, zijn in sneltempo aan het verdwijnen.

Ook voor cichorei bekleedde Moorslede een tijd lang, qua aantal telers en productie, de eerste plaats en was de gemeente daarin belangrijker dan Lichtervelde en Ardooie. De cichoreiteelt in Moorslede kent zelfs een langere geschiedenis dan die van de tabaksteelt, met gegevens die teruggaan tot voor 1827.

Meisjesinternaat

Het meisjesinternaat in O.L.V.-Ten Bunderen vormt het kader van heel veel verhalen. 

Verschillende ruimtes van dit internaat zijn nog in originele staat, zoals ze gebouwd en ingericht werden kort na WOI. Het kroonjuweel van het klooster zijn de chambrettes die op de zolderverdieping nog volledig in tact zijn, wat een unicum is in de regio. Je kan het internaat nog steeds bezoeken.