Roten bestaat uit het losweken van de vlasvezels (bast) rond de houtpijp. Wegens de vervuiling van de Leie en Mandel door het roten in open water, ontwikkelde zich vanaf 1900 het kunstmatig warmwaterroten. In het begin werd het minachtend “puttevlas” genoemd. In betonnen bakken werden de vlasbundels in twee lagen op elkaar gestapeld en onder lauw (32°) water gezet, vandaar de zware waterdichte laaddeuren. Bovenaan had men toezicht op het rotingsproces (3 à 5 dagen). Er werd gestookt met waardeloos vlasafval. Nadrogen gebeurde in vlaskapellen op het land. Na 1960 ging men over naar het goedkopere veldroten.
