Geschiedenis van het bedevaartsoord
Dadizele is al sinds de 15de eeuw een bekend bedevaartsoord. Pelgrims aanbidden er het beeld van Onze-Lieve-Vrouw met kind.
Men begon met de bouw van de basiliek in 1857 naar aanleiding van het dogma van de Onbevlekte Ontvangenis in 1854. Monseigneur Malou, bisschop van Brugge, wilde een monumentale kerk voor zijn bisdom, om dit dogma te eren. De plannen waren van de Engelse architect Welby Pugin. De kerk van Dadizele werd tot basiliek verheven in 1882 door paus Leo XIII. Naast de Heilige Bloedkapel in Brugge en de abdijkerk van Zevenkerken is de Onze-Lieve-Vrouwbasiliek de enige basiliek in het bisdom.
De prachtige glasramen verhalen naast de geschiedenis van de kerk ook verschillende feiten uit het leven van Maria. In de crypte zien we de graftombe, de sporen, de handschoenen en het zwaard van Ridder Jan van Dadizele.
De basiliek is een beschermd monument en wordt nog altijd drukbezocht. Vooral tijdens de bedevaartmaanden mei en september.
Legende van de rode draad
In Dadizele wordt nog altijd de legende van de rode draad verteld. Het verhaal gaat dat toen de kerk was opgetrokken, een afvaardiging van de notabelen naar het bisschoppelijk paleis in Doornik ging om aan de bisschop te vragen om de kapel in te wijden.
Op weg naar de bisschop, ontmoetten ze een vrome vrouw die zei: "Het is niet nodig om de bisschop te vragen uw kapel te wijden. Zij is immers al gewijd door Onze Lieve Vrouw zelf." Toen de vrouw enige twijfelende gezichten zag, ging ze verder: "Omdat u zou geloven wat ik u vertel, zal ik een teken geven. Keer terug, u zal er een rode, zijden draad vinden gespannen rondom de kapel. De plaats binnen de draad is gewijd..." Ogenblikkelijk keerden ze terug. Rondom de kerk vonden ze een rode, zijden draad. En die draad kende begin noch einde. En, vertelt de legende verder, die rode, zijden draad had een bijzondere genezingskracht. Zieken kregen er een stukje van mee, maar de draad verminderde nooit.
Helaas raakte die rode draad verloren in de loop der tijden. Vandaag de dag wijdt de pastoor de rode draad, die nog altijd door de pelgrims meegenomen wordt naar huis.
Banners met de geschiedenis
Sinds mei 2020 staan er 8 roll-up banners in de basiliek met de geschiedenis van dit prachtig religieus bouwwerk. Na een suggestie van de adviesraad voor Toerisme, dook Heemkundige Kring Dadingisila in haar rijk gevulde archieven en zorgde voor tekst en beeldmateriaal. Dienst Toerisme Dadizele zorgde voor ondersteuning. Via projectvereniging Bie kon Dadingisila subsidies verkrijgen.
De banners zijn een absolute meerwaarde voor bezoekers die zich wat meer in de geschiedenis van de basiliek willen verdiepen. Ze zijn het resultaat van een mooie samenwerking.
Boek 'De glasramen van de Onze-Lieve-Vrouwbasiliek van Dadizele
In de middeleeuwen waren ornamenten en glasramen van de kathedralen een open boek om de gelovigen te laten kennismaken met de Bijbelverhalen. De glasramen van de basiliek illustreren in hoofdzaak het leven van Maria. Ze belichten ook enkele passages uit de geschiedenis van Dadizele, met bijzondere aandacht voor de kasteelheren, die steeds de weldoeners van de kerk waren.
Het boek kwam er dankzij een samenwerking tussen de gemeente, de parochie, de Heemkundige Kring Dadingisila vzw en met de financiële steun van TERF. Ten behoeve van de vele binnen- en buitenlandse bedevaarders en toeristen is het boek tweetalig.
